कलाकार : अक्षय ओबेरॉय, हेली दारूवाला, अग्नी अग्यारी, कबीर दुहान सिंग, विजयंत कोहली, हेमंत पांडे, इंदिरा कृष्णन, संतोष शुक्ला, विक्रम शर्मा, कुमार सौरभ, अर्शदीप संधू आणि अश्वंत लोधी

दिग्दर्शक : अरविंद पांडे

निर्माता : कुलदीप भार्गव 'तुषार'

शैली : सस्पेन्स, कोर्टरूम ड्रामा

रेटिंग : (३.५)

अरविंद पांडे यांचा 'लव्ह लॉटरी' हा चित्रपट एका संवेदनशील आणि विचारप्रवर्तक विषयावर आधारित आहे, ज्यामध्ये हत्येचे गूढ (मर्डर मिस्ट्री), नातेसंबंधांमधील चढ-उतार आणि न्यायालयीन लढाई यांचा सुरेख संगम साधला आहे.

हा चित्रपट वैवाहिक वाद, पुरुषांचे हक्क, कायदेशीर लढाया आणि 'मीडिया ट्रायल' (माध्यमांद्वारे होणारी चर्चा व निष्कर्ष) यांसारख्या मुद्द्यांना अशा दृष्टिकोनातून मांडतो, ज्यामुळे प्रेक्षकांमध्ये विविध मते निर्माण होऊ शकतात. विशेष कौतुकाची बाब म्हणजे, दिग्दर्शकाने या गंभीर विषयाला केवळ भाषणे किंवा उपदेशांच्या स्वरूपात न मांडता कथेचा एक अविभाज्य भाग बनवले आहे.

कथेची सुरुवात भरणी वर्मा (हेली दारूवाला) हिच्या गूढ हत्येने होते. एका निर्जन ठिकाणी झालेल्या गोळीबाराच्या घटनेचा तपास तिचा पती कार्तिक सक्सेना (अक्षय ओबेरॉय) याच्यापर्यंत पोहोचतो आणि पोलीस त्याला त्याच्या कार्यालयातून अटक करतात. कार्तिक आपण निर्दोष असल्याचा दावा करतो, परंतु इन्स्पेक्टर विक्रम बिश्त (कबीर दुहान सिंग) त्याच्या दाव्यांवर शंका घेतात. चौकशीदरम्यान, कार्तिक भरणीसोबतच्या आपल्या नातेसंबंधांचा संपूर्ण प्रवास उलगडून सांगतो. त्यांची पहिली भेट, प्रेम, विवाह आणि कालांतराने त्यांच्यात निर्माण झालेला दुरावा. हळूहळू विश्वास कमी होत गेल्याने ते वेगळे राहू लागतात. मात्र, कार्तिक जसा भूतकाळातील घटनांचा उलगडा करत जातो, तशी त्याच्यावरील संशयाची तीव्रता वाढत जाते. चित्रपट प्रेक्षकांच्या मनात उत्सुकता आणि शंका कायम ठेवतो. कार्तिक खरोखरच त्याच्या पत्नीचा मारेकरी आहे, की या नातेसंबंधांच्या आणि हत्येच्या मागे काही वेगळेच सत्य दडलेले आहे?

एखादा गंभीर विषय मनोरंजक पद्धतीने मांडणे ही सोपी गोष्ट नाही. अरविंद पांडे यांचे कौशल्य यातच आहे की, ते सुरुवातीला खुनाच्या गूढतेद्वारे प्रेक्षकांना खिळवून ठेवतात आणि त्यानंतर कथेला प्रेम, विवाह, मोडकळीस आलेले नाते, कायदेशीर लढाया आणि मीडिया ट्रायल यांसारख्या विषयांकडे सहजपणे वळवतात. चित्रपटाचा पूर्वार्ध तपास आणि उत्कंठा वाढवणाऱ्या घटनांवर केंद्रित आहे, तर उत्तरार्धात न्यायालयीन कामकाज आणि वैवाहिक वादावर अधिक भर दिला गेला आहे. 'मीडिया ट्रायल'चे चित्रणही प्रभावी आहे. न्यायालयात खटल्याचा निकाल लागण्यापूर्वीच जेव्हा समाज आणि प्रसारमाध्यमे पूर्वग्रहदूषित मते बनवतात, तेव्हा संबंधित व्यक्तीवर होणाऱ्या परिणामांबद्दल हा चित्रपट महत्त्वाचे प्रश्न उपस्थित करतो. या चित्रपटाचा एक महत्त्वाचा पैलू म्हणजे याचा पुरुष-केंद्रित दृष्टिकोन. महिलांच्या सुरक्षिततेशी आणि हक्कांशी संबंधित कायद्यांच्या गरजेसोबतच, ही कथा पुरुषांचे हक्क, कायदेशीर प्रक्रिया आणि मानसिक वेदना यांबाबतही प्रश्न उपस्थित करते. जरी प्रत्येक प्रेक्षक या दृष्टिकोनाशी सहमत नसेल, तरीही दिग्दर्शकाने या मुद्द्याला कथानकाचा अविभाज्य भाग बनवून चर्चेसाठी नक्कीच मांडले आहे.

अक्षय ओबेरॉय ही या चित्रपटाची सर्वात मोठी जमेची बाजू आहे. त्याने 'कार्तिक सक्सेना'ची भूमिका अत्यंत परिपक्वतेने आणि संयमाने साकारली आहे. काही प्रसंगांत कार्तिक पूर्णपणे निरागस वाटतो, तर काही वेळा परिस्थितीमुळे त्याच्यावर संशय निर्माण होतो; अक्षयने या दोन परस्परविरोधी भावनिक अवस्थांचा समतोल अतिशय सहजतेने साधला आहे. चित्रपटाच्या क्लायमॅक्समधील त्याचा प्रदीर्घ 'मोनोलॉग' (स्वगत) विशेष प्रभावी ठरला आहे—हा प्रसंग अति-नाट्यमय (melodramatic) न होता संयमित आणि भावपूर्ण राहिला आहे. अक्षयसाठी ही भूमिका एका वेगळ्या प्रकारची होती आणि त्याने या आव्हानाला समर्थपणे पेलले आहे. हेली दारूवाला हिने 'भरणी' या आपल्या भूमिकेतील गुंतागुंतीचे आणि नकारात्मक पैलू कौशल्याने साकारले आहेत. विजयंत कोहली यांचा अभिनय नैसर्गिक आणि पटण्याजोगा वाटतो. अग्नी अग्यारी हिने आपल्या संयमित अभिनयाने छाप पाडली आहे; अतिशयोक्तीपूर्ण हावभावांचा आधार न घेताही तिने पडद्यावर आपली प्रभावी उपस्थिती दर्शवली आहे. कबीर दुहान सिंग पोलीस अधिकाऱ्याच्या भूमिकेत चपखल बसतात, तर विक्रम शर्मा 'वकील प्रशांत बत्रा'च्या भूमिकेत प्रभावी ठरले आहेत.

संगीत आणि तांत्रिक बाबींचा विचार करता, अरविंद पांडे आणि वरुण मिश्रा यांचे संगीत कथेतील भावनिक क्षणांना पूरक ठरते; नजर लग जाएगी आणि बेवफा यांसारखी गाणी चित्रपटाच्या वातावरणाशी सुसंगत आहेत. नवीन व्ही. मिश्रा यांचे छायांकन चित्रपटाला एक गंभीर आणि सिनेमॅटिक दर्जा देते, तर उत्तराखंडमधील लोकेशन्स कथेच्या पार्श्वभूमीला अधिक उठावदार बनवतात. प्रकाश झा यांचे संकलन (editing) तपास आणि कोर्टरूममधील दृश्यांचा वेग कायम राखण्यास मदत करते.

अंतिम निष्कर्ष : 'लव्ह लॉटरी' हा केवळ एक मर्डर मिस्ट्री किंवा कोर्टरूम ड्रामा नाही. हा चित्रपट वैवाहिक संबंध, भंगलेला विश्वास, कायदेशीर प्रक्रिया, मीडिया ट्रायल्स आणि पुरुषांचे हक्क यांवर एक वेगळा दृष्टिकोन मांडतो. अरविंद पांडे यांनी एका गंभीर आणि संवेदनशील विषयाची मनोरंजनाशी सांगड घालण्याचा प्रयत्न केला आहे आणि यात चित्रपट बऱ्याच अंशी यशस्वी ठरला आहे. मर्डर मिस्ट्री प्रेक्षकांना खिळवून ठेवते, नातेसंबंधांमधील नाट्य कथेला भावनिक आधार देते आणि कोर्टरूममधील दृश्ये चित्रपटातील मुख्य प्रश्न ठळकपणे मांडतात. या सर्वांच्या दरम्यान, अक्षय ओबेरॉयचा परिपक्व अभिनय—विशेषतः क्लायमॅक्समधील तो प्रदीर्घ मोनोलॉग—चित्रपटाला अधिक बळकट करतो. 'लव्ह लॉटरी' (Love Lottery) प्रेक्षकांना केवळ सोपी उत्तरे न देता काही महत्त्वाचे प्रश्न विचारण्यास प्रवृत्त करते. न्याय आणि लिंग-ओळख (gender identity) यांच्यात समतोल कसा साधावा, पुरुषांच्या कायदेशीर अधिकारांबाबत किती गांभीर्याने चर्चा व्हायला हवी, आणि न्यायालयाचा निकाल येण्यापूर्वीच प्रसारमाध्यमे व जनमताचा खटल्याच्या निकालावर प्रभाव पडू द्यावा का?

एकंदरीत, 'लव्ह लॉटरी'मध्ये सस्पेन्स, नातेसंबंधांमधील गुंतागुंत आणि कोर्टरूम ड्रामा यांसारख्या घटकांसह एका संवेदनशी सामाजिक विषयावर भाष्य करण्याचा प्रयत्न केला आहे. काही ठिकाणी कथानक अधिक सुटसुटीत किंवा घट्ट असू शकले असते, तरीही यातील प्रभावी विषय आणि अक्षय ओबेरॉयचा दमदार अभिनय चित्रपटाला प्रभावी बनवतात.

---------------

हिंदुस्थान समाचार / हर्षदा गावकर