दरवर्षी जेव्हा गणपती बाप्पा सोनू सूदच्या घरी येतात, तेव्हा ते केवळ उत्सवाचा आनंदच नाही, तर २६ वर्षांच्या आठवणीही सोबत घेऊन येतात. हे नाते मुंबईतील त्यांच्या संघर्षाच्या काळापासूनचे आहे; जेव्हा सोनू स्वतःची ओळख निर्माण करण्याचे स्वप्न घेऊन पहिल्यांदा या शहरात आला होता, तेव्हा त्याने बाप्पाकडे एक मनापासूनची इच्छा व्यक्त केली होती आणि त्याला घरी आणण्याचा संकल्प केला होता. इतकी वर्षे उलटूनही, ती परंपरा आजही तितक्याच गाढ श्रद्धेने जपली जात आहे.

सोनूसाठी बाप्पा हे केवळ पूजनीय दैवत नसून एक असे सोबती आहेत ज्यांनी कठीण काळात त्याला आधार दिला, पुढे जाण्याची प्रेरणा दिली आणि जीवनाकडे एका उद्देशपूर्ण दृष्टीकोनातून पाहण्यास शिकवले. गणेशोत्सवादरम्यान 'हिंदुस्थान समाचार'शी साधलेल्या विशेष संवादात, सोनू याने या आध्यात्मिक प्रवासाविषयी, तसेच समाजसेवा आणि चित्रपटसृष्टीबाबतच्या त्यांच्या बदलत्या दृष्टिकोनाविषयी मनमोकळेपणाने भाष्य केले.

संघर्षाच्या काळात बाप्पाला घरी आणण्याचा निर्णय

सोनू सूदने सांगितले की, मुंबईत आल्यावर सुरुवातीच्या काळात त्याला अनेक आव्हानांचा सामना करावा लागला. त्याच काळात त्याने गणपती बाप्पाला घरी आणण्याचा आणि बाप्पाने दाखवलेल्या मार्गावर चालण्याचा प्रयत्न करण्याचा निर्णय घेतला. सोनूच्या मते, तेव्हापासून २६ वर्षे उलटली आहेत आणि बाप्पा दरवर्षी त्याच्या घरी येतात. तो याला आपल्या आयुष्यातील एक अशी परंपरा मानतो, जिने त्याला सातत्याने पुढे जाण्याची प्रेरणा दिली आहे. आयुष्यभर बाप्पाने दाखवलेल्या मार्गावर चालत राहावे, हीच आपली एकमेव प्रार्थना असल्याचे तो सांगतो.

बाप्पाच्या आगमनामुळे कुटुंब अधिक जवळ येते

गणपती उत्सवाच्या काळातील घरातील वातावरणाबद्दल बोलताना सोनूने सांगितले की, बाप्पाचे आगमन केवळ आनंदच घेऊन येत नाही, तर आपल्या प्रियजनांना अधिक जवळ आणण्याची संधीही देते. त्याच्या घरी कुटुंबीयांसोबतच मित्र आणि जवळचे सहकारीही एकत्र जमतात. सोनूच्या मते, आजच्या धावपळीच्या जीवनात लोकांचे एकत्र येणे हीच एक विशेष गोष्ट आहे. त्याच्यासाठी, गणपती उत्सव म्हणजे नातेसंबंधांमधील जिव्हाळा आणि एकतेची भावना नव्याने अनुभवण्याची एक संधी आहे.

२६ वर्षांत बदललेले आयुष्य; बाप्पाने दाखवला नवा मार्ग

आपल्या २६ वर्षांच्या प्रवासावर मागे वळून पाहताना सोनूने आठवण सांगितली की, जेव्हा तो पहिल्यांदा मुंबईत आला होता तेव्हा त्याला कोणीही ओळखत नव्हते; स्वतःची ओळख निर्माण करण्यासाठीच तो या शहरात आला होता. या काळात आयुष्याने त्याला खूप काही शिकवले आहे आणि बाप्पाने त्याला सतत मार्गदर्शन केले आहे, असे तो नमूद करतो. सोनू गणपतीकडे केवळ 'विघ्नहर्ता' म्हणूनच नाही, तर इतरांची सेवा करण्यास प्रवृत्त करणाऱ्या प्रेरणेचा स्रोत म्हणूनही पाहतो. गरजूंची मदत करणे आणि एखाद्याच्या आयुष्यात सकारात्मक बदल घडवून आणणे, हेच बाप्पाच्या आशीर्वादाचे सर्वात सुंदर रूप आहे, अशी त्याची धारणा आहे.

सोनूने समाजसेवेला बाप्पाच्या शिकवणीशी जोडले

सोनू सूदने सांगितले की, त्याच्यासाठी समाजसेवा आणि इतरांना मदत करणे या केवळ सामाजिक जबाबदारीच्या गोष्टी नाहीत; तर गणपती बाप्पाकडून मिळालेल्या शिकवणीचाच तो एक भाग असल्याचे तो मानतो. एका व्यक्तीने दुसऱ्याचे दुःख दूर करण्यापेक्षा अधिक महत्त्वाचे काहीही नाही, अशी त्याची धारणा आहे. लोकांना मदत केल्यामुळे मिळणारे समाधान हे बाप्पावरील त्याच्या श्रद्धेशीही खोलवर जोडलेले आहे.

दिग्दर्शनाद्वारे आपल्या अनुभवांचे कथांमध्ये रूपांतर करण्याची इच्छा

चित्रपट आणि दिग्दर्शनातील आपल्या या नवीन प्रवासाविषयी बोलताना सोनूने सांगितले की, त्याला स्वतःला केवळ एकाच प्रकारच्या चित्रपटांपुरते मर्यादित ठेवायचे नाही. आतापर्यंतच्या आपल्या कामावर प्रेक्षकांनी दिलेल्या प्रतिक्रियांतून त्याने खूप काही शिकले आहे. एक दिग्दर्शक म्हणून, हे अनुभव आणि प्रेक्षकांच्या अभिप्रायातून मिळालेली समज तो आपल्या आगामी चित्रपटांमध्ये समाविष्ट करू इच्छितो. आपली स्वतःची सर्जनशील दृष्टी प्रतिबिंबित करणाऱ्या कथा सादर करणे हे त्याचे ध्येय आहे.

'फतेह'नंतर 'नंदी'वर काम

सोनूने नमूद केले की, त्याने 'फतेह'साठी खूप मेहनत घेतली होती आणि आता तो 'नंदी' नावाच्या चित्रपटावर काम करत आहे. या चित्रपटाची पटकथा विकसित करण्यासाठी त्याने सुमारे १६ महिने खर्ची घातले. या काळात त्याने लेखन आणि दिग्दर्शनापासून ते साऊंड डिझाइनपर्यंतच्या चित्रपट निर्मितीच्या विविध प्रक्रिया समजून घेण्याचा प्रयत्न केला. सोनूच्या मते, एक सर्जनशील व्यक्ती म्हणून सतत प्रगती करणे आणि दिग्दर्शनाद्वारे आपल्या अनोख्या शैलीत प्रेक्षकांपर्यंत वैविध्यपूर्ण कथा पोहोचवणे हे त्याचे उद्दिष्ट आहे.

---------------

हिंदुस्थान समाचार / सुधांशू जोशी